Es o Sol que me quenta
e a sábana que me arroupa.
Es ti o xeo que refresca
a sequidade do meu alma.
Detesto terte nas miñas mans
senon che teño na miña boca
porque ao non cantar nela,
non soa a miña guitarra.
Eu só quero seguir adiante
e respirarte nunha fervenza;
e é que non soporto como esta puta escuridade
me cega senon sinto a túa presenza.