Seize the day.

Disfruta del momento,
que será único.

Disfruta, que pasa de todo,
cuando menos te lo esperas
vas a Cuba y eres libre.

En serio,
hazme caso,
tú, sin fallo.

Sin fallo,
ponte tonta conmigo,
follamos
y así te resucito.

Y que bien lo sabes,
y que bien huele la marihuana,
no quiero tu espalda,
quiero otra calada.

Y que bien lo sabes,
y que bien huele la marihuana,
sigue disfrutando
que mañana, será mañana.

O teu yonki.

Ao igual que un yonki,
eu tamén tiña unha heroína
á que amar...

Unha heroína cuxo vicio,
cuxo vicio...

Eu perdínme na vida,
e só ficaba a heroína.
Collía eu e consumía,
viña ela e me salvaba.

Unha heroína cuxo vicio,
cuxo vicio...
Mataba.

Na Galiza, parte 1: Rianxo.

Que falas coa túa banda,

que bailas coa túa música,

ti, que es nai de xenios.

Que falas con fermosos versos 

e actúas en obras de teatro,

ti, que es nai de xenios.

A Rianxo pídolle

que me cante a n'A Ribeira.

A Rianxo dígolle

que namoran as rianxeiras.

Pois o Té córrese no teu mar

que xoga coa area de Tanxil,

ti que es nai de fermosura.

Choro se a ti non podo chegar

e a Guadalupe non podo bicar,

ti que es nai de fermosura.

A Rianxo pídolle

que me cante n'A Ribeira

A Rianxo dígolle

que namoran as rianxeiras.

Música.

Ámote,
aínda só escoitándote.
Ámote,
aínda só emocionándome.

E dáslle a tódolos
instrumentos,
e tocas en tódalas
chaves.

E eu ámote,
non podo parar de escoitarte.

E no meu oído
e na miña mente,
méteste,
e deixo de ser inerte.

E meu corpo enteiro
ten un orgasmo.
E son fazulento,
cando me fas estar anoxado.


E eu ámote,
non podo parar de escoitarte.

E levas toda a vida viva.
E fas que eu viva a miña.
E saes de onde queres,
e vísteste como saias.
E consólasme estando mal
e fas que de noite saia.

Gosto cando estás de apalanque,
cando estás tirada na cama,
cando vas de verbena ou
vas de discoteca.

Namórasme nos festivais,
en tempadas estivais,
e dano o meu pescozo.


E eu ámote,
non podo parar de escoitarte.

Non podo vivir sen ti,
eu négome.
Si.
Sen ti non podo vivir.
eu pégome.

E non.
Non teño onde fuxir,
acólleme.
E non.
Non teño máis que oír,
fódeme.


E eu ámote,
non podo parar de escoitarte.

Cero.

Que somos?
-O que podemos ser.
Onde chegamos?
-Onde nos deixan chegar.
Que queremos?
-O que non podemos ter.

Por esquecela...

Primeira calada,
primeiro grolo.
Hai que esquecer...

Segundo cigarro,
segundo cubata,
primeiro porro...

Xa estou borracho,
xa estou morado,
adeus pulmóns...

Primeira caixa,
segunda botella,
final do ovo...

Que mal me topo,
voume buscar,
e morro...

Humanos.

Sodes uns fillos de puta!
Deixádea xa!
Pobre...
Que a deixedes!

Estás ben?
É tarde?

Non chores,
hasnos inundar...
Non chores,
xa estamos nós,
pra chorar...

Que fillos de puta...

Heite foder ata rebentar.

1-EL

Aquí enriba, aquí.

Riba de min.

Ai que berros!

Ai que berros!

Ai!

Onde tes a cona?

-Aquí oh, aquí.

Que cha meta?

Xa está ben ao fondo.

A velo clítoris?

Agarda.

Que a miña lingua é educada e saúdao.

Sabe como a polo.

Será que che metín a pirola.

E estas tetas?

Ai muller!

Cómochas enteiras.

Deus, como berras!

Adeus ao meu tímpano.

Ola ao teu clítoris.

Chorreas.

Xa chorrearei eu...

Na túa cara, porca!

E esta postura?

Dominada.

E como súas.

E agora cuspes.

E súa a do medio.

E volvo abrirte de pernas.

E alá me meto.

E asemellas posuída.

E son eu quen posúe.

E veña dentro...

E veña fora...

E veña berros...

E veña dedos...

Chúpama!

-Lámbema!

E así é.

Quero unha cubana,

desas que non son de Cuba.

E veña dentro...

E veña fora...

E veña berros...

E veña dedos...

Canto levamos?

Non me canso.

E dalle duro!

E esa mascada?

E esa man nas cachas?

Mira as miñas costas.

Fodemos coma lobos.

E ese pescozo?

Comes de todo?

E veña dentro...

E veña fora...

E veña berros...

E veña dedos...

Abre a boca.

2-ELA

Asemellaba un penedo

e si, pene era.

Con ese toxo

era un monte.

Baixáballe o pel

e entraba en erupción

coma os volcáns.

Non facía máis que cuspir

lava transparente,

ata queimaba do quente...

E collía e metíamo.

E fodíame.

No bo sentido.

E era súa.

E suaba eu.

E suaba el.

E suábame a cona.

-Cómema

E comíalla.

Lámbema.

E o clítoris viaxaba.

Dun lado ao outro.

Rápido.

E eu berraba...

E berraba...

E berraba...

E el lambía...

E lambía...

E lambía...

E pechaba os ollos.

Sentía todo.

E os meus pés

encollían.

E eu berraba...

E berraba...

E berraba...

E el lambía...

E lambía...

E lambía...

E despois;

a súa cara

parecía suada.

E a cona

cuspiulle enriba.

E berraba...

E lambía...

E tocaba...

E gozaba...

E a súa vacina do pracer

funcionaba

QUE XERINGA!

E eu pecaba...

E el pecaba...

E os meus pezóns...

Como lle miraban.

E seus collóns...

Como gozaban!

E eu berraba...

E el seguía...

Pobre da súa orella...

Arranqueilla!

E eu berraba...

E berraba...

E berraba...

E el lambía...

E lambía...

E lambía...

E así todos os días.

E remataba cansa.

Que ben durmía!

Ficaba rebentada.

E soñaba que o fodía.

Deixa de meterma

limpa o pilón.

Que boíño...

A miña man diríxelle

a testa.

E eu berraba...

E berraba...

E berraba...

E el lambía...

E lambía...

E lambía...

E seguía...

E eu xemía...

E non abriu a boca

e cuspiulle na faciana.

3-ELES

Ese peito

cheo de aceite,

que pelexa,

vou comerte.

E dame

a catro patas.

Estou así.

Cólleme así.

Métema!

Métocha!

Chúpama!

Chúpocha!

E os berros

máis machos

son nosos.

E entra...

E sae...

E entra...

E sae...

E eu berro...

E el máis...

Como o traballo

forzado.

Isto é

o contrario.

E que abdominais...

E esa barba...

E que ma meta,

mentres, a gaiola

está asegurada.

E entra...

E sae...

E entra...

E sae...

E eu berro...

E el máis...

Agasálleme,

un bico.

Fódeme ostia!

Fódeme!

Isto non é suficiente!

Fódeme máis!

E así o fai.

O seu cu,

está vermello.

O meu,

encantado.

E entra...

E sae...

E entra...

E sae...

E eu berro...

E el máis...

4-ELAS

É inútil,

non se pode.

Imposible

remedialo.

As dúas

espidas

coméndonos

as tetas.

Facendo

dedos,

saciando

desexos.

E domino eu

e domina ela.

E xogamos

e berramos.

E o seu clítoris

e a miña lingua

fanse amigas.

E as nosas mamas

ben que están

todas chanchadas.

E xogamos

a ver quen xime

máis alto.

E cas tesoiras,

non cortamos.

E a súa cona...

Deus!

Quero comerlla soa.

E ela acostada

e e enriba, o

xogo repítese.

E as conas...

E chocan...

E chocan...

E chocan...

E a tesoira...

Non corta...

Non corta...

Non corta...

E cómolla tanto

como ma come.

E métollos tanto

coma mos mete.

E berro tanto

como ela berra.

E a tesoira segue

sen cortar,

e nós a xemir, e

a berrar.

E agora algo

vibra, e o

clítoris, córrese.

E lambemos...

E lambemos...

E lambemos...

E as conas...

E chocan...

E chocan...

E chocan...

E a tesoira...

Non corta...

Non corta...

Non corta...

E agora,

abrimos a boca.

5-A ORXÍA

Ía a unha reunión

de traballo.

O que fixeron, foi

comerme

o carallo.

As mulleres

bicándose.

Os homes

tocándose.

Que é isto?

Gran bacanal.

Practiquemos pois

sexo anal.

Coma unha escola

só escoitei berros,

xemidos,

ostias.

Fixen dedos,

din polo cu,

toquei conas,

e comín peitos.

Falabamos francés

pero máis que falalo

o francés facíase.

Unhas coméndose a perrecha.

Outras as tetas.

Outras mexaban nas copas.

E as botellas de champagne

eran introducidas nas conas.

Eu flipaba.

Tamén mollaba.

-Tes a dúas contigo.

A unha comíalla

e outra fodía comigo.

A última,

gozaba dunha dobre

penetración.

Eu,

dunha longa

excitación.

‘’Oui, oui, oui...’’

Hai que ser porcas

e eu dexenerado

 mais non é crime

‘’Que me quiten lo follado’’.

E os berros confunden.

E as tetas abundan.

Oh, si, meu Deus!

Síntoo, abruman...

E veña dálle...

Dálle ben forte...

Como lle zumbas...

Como te corres...

Fuck yeah!

Si, orxía globalizada.

Veña vai,

ti faime unha cubana.

E veña ostias!

Xefe, non me despidas,

non teño a culpa

de foder ca túa filla.

Unha axeonllada

predica o bukake.

Dez homes enriba

borrándolle o esmalte.

E a peña non para.

As cabesas non paran.

Que risa, que intre!

Perfeción.

Foden e foden.

Semellan galiñas.

Preas!

Ficades cansas,

normal.

Vermellas as cachas.

E os berros confunden.

E as tetas abundan.

Oh, si, meu Deus!

Síntoo, abruman...

E veña dálle...

Dálle ben forte...

Como lle zumbas...

Como te corres...

E todos rematan

e eu chego de último.

Nena, como sabes

comelo prepucio.

E agora dígolle;

heite foder ata rebentar!

E rebentou, pero ela non...

O que sae dos collóns.

Esperanza.

Diríache que non fagas nada,

mais pídoche que o fagas todo.

Non fiques aí sentada,

non pretendas darme noxo.

Paréceche moi difícil e

non o tentas por preguiza.

Comezas a ser inútil

fodendo a túa vida.

E pasas de todo,

nin tes confianza.

Vai a modo,

eu douche esperanza.