Tira cara adiante.

Eu só quero que me digas
que ti tamén quedas aquí.
(Eu son a túa compañía
e quero que me mandes quedar)
Non hai verdades nin mentiras
mais todo nos queda por dicir.
(Non hai nada que se negue,
chegou o intre de ser feliz)
Desexo que sexas miña
no mar, no ceo e nas súas rúas.
(Eu desexo que me pidas
que en todo o mundo eu sexa túa.)
Xa non temos que mirar atrás,
xa non queda nada que pagar.
Vente comigo
e dame a man.
Que somos amigos
e somos irmáns.
Adeus aos precipicios
que xa non hai máis!
Se a Lúa sae de noite,
é pra ir bailar.

Life.

When the sky is brown.
(I don't know, I don't know, no)
When the lights are died.
(I don't know, I don't know, no)

I believe in my subconcious.
I believe in you, my love.

Life is going to live.
(I want it, I want it, I want it)
Trees needn't bears.
(I need it, I need it, I need it)

I would like forget it, all.
I would like changue it, all.

''I´m a human that you are.
I'm a cloud interestellar.
I'm the voice of God,
your parents and your soon.''

I'm the life who want to live!
No way, you say!

Sen destino.

E ti, onde andas?
Non vexo o que fas,
non escoito o que dís.

Cortáronse os nosos lazos
e o lume da cheminea conxelouse
no instante no que a condición humanos
desapareceu na metade do camiño;
rumbo á moral.

Quixera saber que pensas.
Quixera levarche nunha caixa,
todos os meus progresos.

Estaría ben agasallarte
todos os xemidos que levan ao ben.

Estaría mellor ser un,
sendo todo.

Desexo que me leas
en tódalas letras que
se che quedan mirando
cando pasas.

Estudarei para traballar do vento
que che agarime espida.

Farei imposibles para que sexas inmortal
porque es ti, a pura esencia da vida,
a cal descoñece todos os males
que se lle causan.
Será perfecto sendo un,
sendo todo;
sendo ningúen.

Pésame.

Para que me dure moito tempo,
fixen o meu corazón con follas perennes.
Devolvínlle ao mendigo todas
as súas riquezas,
saltei o mal
cunha pértiga
e cheguei ao
podium da conciencia.

Todos os males que fixen
na vida,
foron pouco
comparado contigo.

Traizón (A caída do Imperio Sanguíneo).

Unha vida non é suficiente
aínda que
sexamos nós quenes o digan.
Mira cantas verbas!
Escoita cantas mentiras!
Xa non creo nada 
que o mundo, só me engana.
Non sei se ti...

"Rompeuse a túa correa
causando este accidente.
Destrozando esta cidade
que só quixo quererte."

Ti, aparentabas sela casa
onde escollín morrer e
leváchesme ao tanatorio.
Puta.
Que non me entendes!
Que non me sentes!

Unha vida non é suficiente,
non é
porque non sabes
nin entendes
nin sentes.
Abonda con que non se diga.
Fágase todo, vivido.

"Rompeuse a túa correa
causando este accidente.
Destrozando esta cidade
que só quixo quererte."

Neste cárcere no que me purgo
non hai nada puro.
Estivéchelo a foder ben,
moi ben.
Desgarráchelo,
famea polas veas
corrompendo ás arterias.

Non escoitáchelas normas
de limparte
pra morrer decentemente.
Pensaba que me sabías,
que eras ti de verdade.

"Rompeuse a túa correa
causando este accidente.
Destrozando esta cidade
que só quixo quererte."