Unha muller calqueira.

Es unha rapaza calqueira

pero é que es a miña rapaza.

Es o lume das lareiras,

as augas que están conxeladas

O que me motiva,

a carteira, os cartos, a miña almofada,

nenos xogando no parque,

unha compañeira de viaxe,

es, toda unha vida por diante,

un futuro que, ao teu lado, pinta brillante

es os meus pecados e a miña conciencia,

o único que me fai sentir tan mal

o único que me fai perdela cabeza;

os días pintados de azul,

as nubes que pechan á Terra.

Es a miña loucura, a loucura dos dous,

a parella, as túas tetas e os meus collóns

a túa ausencia, a miña prisión.

Es tan só unha muller calqueira

aínda que non calqueira sexa coma ti.