Meterche a pirola na cona
é coma chegar a casa;
chea de humidade, dame calor.
Meterche a pirola na cona
é coma ter un fogar sen luz
porque esta, está nos teus ollos ao metercha.
E quero vivir nun fogar sen luz,
coa luz por fora, coma os días de Sol
e ter a excusa de metercha sempre
e non sacala, facendo de por vida o amor.
Facendo o amor de por vida
só che pido que abaixo ou arriba.
Non tes que cansarte se non queres,
ti só abre as pernas ou abre a mente,
deixame abanicarte a nuca co meu alento
e bicarte a espalda cando suxeites a parede.
Deixame brindarte o meu corpo,
o meu cariño e o meu amor.
Só pido que sexas a miña casa,
o meu fogar sen luz e vivir no teu interior.
No hay comentarios:
Publicar un comentario