abríume a fiestra
e deixou pasar ao Sol.
Díxome que aínda ía sopralo vento un pouco
polos callos e a fabada
que comía no inverno.
Pedíume outra oportunidade,
uns meses
para poder reconciliarme con ela.
Eu xa sei que vai ser igual ca sempre.
Prometeu marcharse se isto non funcionaba.
Non sei se me dan taquicardias
por que vén ou vai.
Non sei se me da alerxia
ou se son eu a enfermidade nun poema.
No hay comentarios:
Publicar un comentario