Pailán.

Sempre hai alguén que a lía.
Sempre hai quen a lía mal
e sempre hai quen non (a) sabe liar.
O mítico acomplexado, 
preso en si mesmo, 
de non ter un grande complexo
conducido polo seu ego
a tiralos seus, sacando os do resto.
E busca a felicidade súa,
busca ser alguén para ao mundo.
Presume do impresumible diñeiro
e crése listo sen ter dereito.
Queda mal, sen ter escudos,
acorralado na súa estupidez
só lle queda tirar de insultos.
Para poder aparentar alguén
vai foder(se) co seu orgullo.
mentras ninguén quere saber del.