Xa se nota con vela, está preciosa.
E dime que a leve onde non se nos vexa.
Comezando a vivilo, ese soño prohibido.
Dime, de onde procedes?
- Son do paraíso.
Dime, quen te quere?
- Non son quen de dicilo.
Vin un paxariño
e meteuse comigo.
- Onde crés que vas?
Non sei, que che digo?
Se teño sangue, é por ti,
para que bebas dela
e poidas escribir.
Que entendas, que morro de frío,
ten piedade de min e deixame,
abrigarme contigo.
Fuxiu a miña vida,
e procuro por ela,
seica estaba perdida
por eu non querela.
E din que non a quero
cando non me quero
nin eu mesmo,
ver para crelo.
E anos máis tarde
tópoa no inferno,
volveu apertarme
por ser aínda un neno.
Se teño sangue, é por ti,
para que bebas dela
e poidas escribir.
Que entendas, que morro de frío,
ten piedade de min e deixame,
abrigarme contigo.
No hay comentarios:
Publicar un comentario