Heite foder ata rebentar, parte 2. (Ela)

Asemellaba un penedo

e si, pene era.

Con ese toxo

era un monte.

Baixáballe o pel

e entraba en erupción

coma os volcáns.

Non facía máis que cuspir

lava transparente,

ata queimaba do quente...

E collía e metíamo.

E fodíame.

No bo sentido.

E era súa.

E suaba eu.

E suaba el.

E suábame a cona.

-Cómema

E comíalla.

Lámbema.

E o clítoris viaxaba.

Dun lado ao outro.

Rápido.

E eu berraba...

E berraba...

E berraba...

E el lambía...

E lambía...

E lambía...

E pechaba os ollos.

Sentía todo.

E os meus pés

encollían.

E eu berraba...

E berraba...

E berraba...

 

E el lambía...

E lambía...

E lambía...

E despois;

a súa cara

parecía suada.

E a cona

cuspiulle enriba.

E berraba...

E lambía...

E tocaba...

E gozaba...

E a súa vacina do pracer

funcionaba

QUE XERINGA!

E eu pecaba...

E el pecaba...

E os meus pezóns...

Como lle miraban.

E seus collóns...

Como gozaban!

E eu berraba...

E el seguía...

Pobre da súa orella...

Arranqueilla!

E eu berraba...

E berraba...

E berraba...

 

E el lambía...

E lambía...

E lambía...

E así todos os días.

E remataba cansa.

Que ben durmía!

Ficaba rebentada.

E soñaba que o fodía.

Deixa de meterma

limpa o pilón.

Que boíño...
A miña man diríxelle
a testa.

E eu berraba...

E berraba...

E berraba...

E el lambía...

E lambía...

E lambía...

E seguía...

E eu xemía...

E non abriu a boca

e cuspiulle na faciana.