Heite foder ata rebentar, parte 4. (Elas)

É inútil,
non se pode.
Imposible
remedialo.

As dúas
espidas
coméndonos
as tetas.

Facendo
dedos,
saciando
desexos.

E domino eu
e domina ela.

E xogamos
e berramos.

E o seu clítoris
e a miña lingua
fanse amigas.

E as nosas mamas
ben que están
todas chanchadas.

E xogamos
a ver quen xime
máis alto.

E cas tesoiras,
non cortamos.
E a súa cona...
Deus!
Quero comerlla soa.

E ela acostada
e e enriba, o
xogo repítese.

E as conas...

E chocan...
E chocan...
E chocan...

E a tesoira...

Non corta...
Non corta...
Non corta...

E cómolla tanto
como ma come.
E métollos tanto
coma mos mete.
E berro tanto
como ela berra.

E a tesoira segue
sen cortar,
e nós a xemir, e
a berrar.

E agora algo
vibra, e o
clítoris, córrese.

E lambemos...
E lambemos...
E lambemos...


E as conas...

E chocan...
E chocan...
E chocan...

E a tesoira...

Non corta...
Non corta...
Non corta...

E agora,
abrimos a boca.